Jongin.nl

The Crowns hadden nog nooit in Almere gespeeld, maar waren al erg enthousiast. Gitarist Thomas: ‘De Meester heeft ook wel een goede reputatie als poppodium denk ik. Heel eerlijk gezegd, ik heb echt helemaal niets met Almere, maar De Meester... Ik ben er nog nooit geweest, behalve nu dan, maar daar heb ik altijd goede verhalen over gelezen en gehoord.’ En wat voor verwachtingen hadden ze dan wat betreft het publiek? Zanger Valentijn: ‘Ik denk dat het wel mensen zijn die open staan voor verschillende soorten muziek, maar dat kan ook heel erg tegenvallen. We gaan gewoon spelen zoals we altijd spelen, en we proberen het publiek mee te krijgen.’

Mocht je The Crowns gemist hebben bij De Wereld Draait Door, of als Serious Talent bij 3FM; als de naam jou helemaal niets zegt, Valentijn stelt de band even kort voor: ‘Nou, wij zijn The Crowns, wij zijn een bandje uit Amsterdam, we maken een beetje poprockmuziek. We noemen het zelf ‘royal rock’, nou ja, “The Crowns”, dan leg je die link al snel. We halen heel veel invloeden uit sixties/seventies rock, gewoon de simpele riff-based nummers, zoals van The Kings, en we proberen daar de snelheid van nu aan te koppelen. Dus de ouderwetse simpele songs met de snelheid van tegenwoordig. Elke kans die we krijgen om te spelen grijpen we aan, omdat we het gewoon leuk vinden, en we willen zoveel mogelijk mensen bereiken en onze muziek delen met iedereen. Nu staan we hier, in Almere, in De Meester, bij het Sandy Dane Festival. En dat is hartstikke leuk!’

In 2011 ging de band als een speer. Ze werden bij 3FM uitgeroepen tot Serious Talent, mochten in De Wereld Draait Door spelen, stonden op verschillende festivals… Het was een soort stroomversnelling. Thomas: ‘Het voelt echt cool. Je steekt er zoveel tijd in. En mensen weten ineens waar je mee bezig bent. In het begin van de band, toen wij met z’n tweeën en Alex ook nog aan de slag waren met nummers schrijven, hoorde niemand er wat van. Mensen weten we dat je in een band speelt, maar niemand weet wat voor muziek je maakt of wat je doet en hoe je live bent als band. En dan is het moment eindelijk aangebroken dat je kunt gaan optreden, dat is dan wel heel vet. En als je dan ook nog eens in de spotlights komt door zoiets als DWDD en 3FM en dat hele Serious Talent circus, ja dat voelt wel goed hoor.’ Valentijn vult aan: ‘Dit motiveert je natuurlijk alleen maar extra om er nog meer energie en tijd in te stoppen, en dat doen we ook. We zijn bijna elke dag wel met de muziek bezig.’
Maar wat mogen we nou dit jaar gaan verwachten van de band? Valentijn: ‘Het eerste album! Het heeft redelijk op zich laten wachten, maar het is een keus: wat wil je? Wil je de nummers die je hebt op het album gooien, gewoon uitbrengen en dan bij wijze van spreken aan de volgende gaan werken, of wil je zorgen dat je eerste album ook echt precies al die nummers heeft? Dat je denkt, “we zouden nog een beter nummer kunnen maken dan dit”. Je eerste indruk doe je maar een keer, je eerste album komt maar een keer uit. We moeten volgende week de singles gaan opsturen en uitzoeken welke we gaan kiezen! In februari kom als het goed is de nieuwe single uit, en dan hopen we dat die goed opgepikt wordt. Het album moet ook tactisch uitkomen, dat mensen weten dat het er is. Als je dat combineert met een nummer wat het goed doet op de radio. Hopelijk de nieuwe single dus!’
Thomas: ‘En 2012 wordt wel het jaar dat we voor het eerst ook buitenlandse shows gaan doen.’ Valentijn: ‘Ja, kleine buitenlandse shows. We hebben nu ook een tourbus geregeld, wat heel relaxed is. We passen er allemaal in met al onze spullen, dus we zijn er klaar voor! We willen gewoon de grens over. Ambities moet je altijd hebben.’
Veel spelen is sowieso een doel van de band. Valentijn: ‘Je moet live natuurlijk ook groeien, het is niet vanaf punt één meteen helemaal strak. We willen zo veel mogelijk kilometers maken, steeds beter worden live, en de connectie met de band wordt daar ook beter van, en de chemie op het podium. Je kunt wel repeteren in de oefenruimte, maar als je live speelt… Dat is de beste les, daar leer je het meeste van. En dat is ook het leukst. Daar doe je het eigenlijk voor.’

De bandleden repeteren twee keer in de week, hoewel ze daarnaast ook nog bijbaantjes hebben en studeren. Valentijn: ‘Ik ben snel afgeleid. Ik merk heel erg dat, stel dat ik moet gaan leren voor een tentamen, dat ik op dat moment het productiefste ben voor de band. Elke keer als er een tentamenperiode aankomt, heb ik een nieuw nummer. Ik moet gewoon voor altijd blijven studeren denk ik, dan komen er de hele tijd nummers uit.’

Wat maakt The Crowns anders dan andere bands? Valentijn: ‘Wat we vaak vinden dat ons onderscheidt, is dat we doen wat wij willen. We zitten niet vast aan een label, we doen alles zelf, dus we doen alles precies zoals wij willen. We luisteren natuurlijk wel soms naar feedback dat we krijgen, maar “luisteren” betekent niet “aanpassen”.  Thomas heeft een ander antwoord klaar: ‘Ik denk dat het belangrijkste wat ons onderscheidt van andere, al merk je dat misschien nu nog niet,  is dat we een van de weinige band zijn die zich ook qua interviews, imago en qua nummers internationaal zou kunnen redden. Heel veel Nederlandse bands, als die naar het buitenland toegaan, hebben ten eerste een ongelooflijk Nederlands accent, en ten tweede straalt gewoon de “doe maar normaal dan doe je al gek genoeg”-mentaliteit er van af. Wij staan ook vrij normaal op het podium. We gaan wel helemaal los maar we gaan niet in gekke apenpakken of zo. Het is wel zo dat wij sowieso een internationale band zijn, omdat we twee internationale bandleden erin hebben zitten, maar Valentijn zingt ook gewoon vrij accentloos. Dat mis ik wel vaak in het Nederlandse muzieklandschap. Dat als je een nummer voor het eerst hoort en je weet niet van wie het is, dat je gewoon hoort dat het uit Nederland komt. Dat is jammer. Wat ons ook onderscheidt: bijna iedere band bewandeld de weg van spelen in kroegen, wat bandwedstrijden, en dan naar de studio. En wij zijn begonnen in de studio.’

Ten slotte wilden we weten of de bandleden, na de hoogtepunten van het afgelopen jaar, nog wel dromen over hebben? Valentijn zegt van wel: ‘Als ik heel ambitieus zou zijn met dromen, dan zou ik ooit wel een keer op Lowlands of Pinkpop willen staan, of Rock Am Ring, dat vind ik dan nog weer iets vetter. Ik zou het wel fijn vinden om een keer voor zo’n enorme massa mensen te staan, gewoon kijken hoe dat is.’ Thomas droomt over iets anders: ‘Ik denk dat het de stap voor ons is, om voor langere tijd in staat te kunnen zijn om te kunnen leven van de muziek. Dat je alleen maar in de band speelt, en verder aan wat nieuws werkt en chillt.’ Valentijn valt hem bij: ‘Dat is wel de allerfijnste droom ja. Lekker touren, spelen, schrijven… Wat je wilt, dat doe je dan, en je kan er nog van leven ook. Dat is helaas niet voor veel mensen weggelegd, maar wie weet. We zijn op het goede pad nu, we blijven hard vechten ervoor.’