Opener van de avond was Yori Swart. Deze dame heeft een prijzenkast die steeds verder uitgebreidwordt, en ze heeft op het podium laten zien waarom dat zo is. Ze speelde in haar eentje (soms speelt ze bij optredens ook met band), en stond alleen met haar gitaar op het podium. Toch wist ze de hele zaal mee te krijgen. Persoonlijk vind ik veel singer/songwriters weinig vernieuwend, en dat had ik bij haar ook wel een beetje. Na 5 nummers leek alles op elkaar. Het leek het publiek gelukkig echter niet te deren.
Dat Yori talent heeft is praktisch een vaststaand feit. Naast alle prijzen die ze al heeft gewonnen om dat te bevestigen, liet ze dat ook gisteren in De Meester zien. Ze zat nauwelijks naast de toon, liet zien dat je geen band nodig hebt om goede muziek te produceren en kreeg de hele zaal stil.
De volgende act was Sandy Dane, de dame van de avond. Wel compleet met band. Sandy vertelde dat ze zich niet helemaal top voelde, daarom had ze ook haar broertje Joey laten presenteren in plaats van dat ze het zelf deed zoals gewoonlijk, maar qua preformance was daar niets van te merken. Nou moet ik zeggen dat Ciara en ik er niet heel veel van hebben meegekregen, aangezien we tijdens haar optreden het daarna optredende bandje mochten interviewen, dus we hebben maar twee/drie liedjes meegekregen in de zaal. Maar dat klonk gewoon goed.
Afsluiter van de avond was de Amsterdams band The Crowns. Normaal gesproken staan er altijd 4 acts op het Sandy Dane Festival, maar Gerhardt was ziek. The Crowns waren een logische afsluiter van de avond. We begonnen met rustige singer/songwriter muziek, gingen toen verder naar singer/songwriter met band en sloten af met een 'royal rock' band. Ciara en ik hebben ze al vaker zien spelen, en elke keer weer tonen ze aan beter te zijn geworden. Hoewel er alweer wat publiek weg was gegaan, werd het feest er niet minder om. Het was goed te zien dat de band op elkaar ingespeeld is, alles klopte. De zang klopte, de backingvocals waren goed, de gitaarpartijen waren verrassend... Alles zat gewoon goed in elkaar, en het publiek werd er erg enthousiast van. Zo erg zelf, dat ze nog om een toegift vroegen. Voor de gelegeheid doopte de band hun liedje 'Amsterdam' maar om tot 'Almere' en speelden die als laatste nummer.
Hoewel de acts op het SDF niet altijd bij elkaar lijken te passen, zijn het keer op keer weer geslaagde avonden, en deze was er geen uitzondering op.